స్వశక్తిని నమ్మడం ముఖ్యము

స్వశక్తిని నమ్మడం ముఖ్యము. అది అంతర్గతంగా అనుభవలను సూటిగా అందుకోవడం మొదలుపెట్టినప్పటినుండి వచ్చును. నీకు గురువు అవసరము. నీకు మార్గదర్శకత్వము చూపే మనిషి అవసరం- సందేహం లేదు. ఇతరుల వద్దనుండి నీవు నేర్చుకోరాదు. గ్రంథాలు చదవకూడదని నేను చెప్పడం లేదు. కానీ నాకు వేదాలలోను, నిగూఢ సిద్ధాంతాలను అర్థం చేస్కోవడం లోను ఇబ్బంది వచ్చినప్పుడు, అక్షరజ్ఞానం లేకపోయినా వానికి జవాబులు ఇవ్వగలిగే వారిని నేను కలిసేను.
నేను ఒకసారి ’బ్రహ్మసూత్రాల’ను ఉపదేశిస్తున్నాను. అది వేదాంతగ్రంథాలలో అతిక్లిష్టమయిన గ్రంథాలలో ఒకటి. నేను పూర్తిగా అవగాహన చేసుకోలేకపోయిన సూక్తులు నా శిష్యులకు బోధపరిచేవాడిని. వారు సంతృప్తిపడినట్లు కనపడేవారు. కానీ నాకు లేదు. అందుచేత సాయం సమయంలో ఒక స్వామివారి వద్దకు వెళ్ళేను. ఆయన వేదాలు చదవలేదు. అసలాయనకు సంతకము చేయడం కూడా సాధ్యము కాదు. కాని విజ్ఞానములో ఆయనకు సరితూగే వ్యక్తి లేరు. “స్వీయ అనుభవము లేకపోతే నువ్వు సంక్షిప్తమయిన ఈ సూత్రాలను ఎప్పటికీ అర్థం చేసుకోలేవు” అని ఆయన అన్నారు. స్వయంగా నేర్చుకున్న విద్యకు, ఇతరుల వద్దనుండి పొందే విద్యకు ఉండే భేదాన్ని నేను తెలుసుకోవడానికి ఆయన ఈ కథ చెప్పేరు. ఒక గురువుగారికి, ఎప్పుడూ ఆవుని చూడని శిష్యుడొకరున్నారు. ఆయన పాల రుచి ఎరుగడు. కానీ అతనికి పాలు మంచి పోషకాహారమని తెలుసు. అందుచేత ఒక ఆవుని చూసి పాలు పితికి ఆ పాలను త్రాగాలని కోరిక పెట్టుకున్నాడు.
“మీకు ఆవు గురించి ఏమైనా తెలుసునా?” అని గురువుగారిని కలిసి అడిగాడు.
“తెలుసే!” అని గురువుగారు జవాబిచ్చారు.
“దయచేసి ఆవు ఎలా ఉంటుందో నాకు వర్ణించండి” అని గురువుగారిని శిష్యుడు కోరాడు.
“ఆవుకి నాలుగు కాళ్ళు ఉంటాయి. అది సాధుజంతువు, మచ్చిక చేసుకోవచ్చును. అది అడవులలో కాకుండా గ్రామాలలో ఉంటుంది. దాని పాలు తెల్లగా ఉంటాయి. అవి ఆరోగ్యానికి ఎంతో మంచిది” అంటూ ఆయన ఆవుని వర్ణించారు. అలాగే దాని తోక గురించి, చెవులు మొదలు అన్నింటి గురించి వర్ణించారు. ఈ వర్ణన విన్న తరువాత శిష్యుడు ఆవ్ని వెతుకుతూ వెళ్ళాడు. దారిలో అతనికొక ఆవు విగ్రహము తటస్థ పడింది. అది చూసి “మా గురువుగారు వర్ణించినది తప్పక ఇదే అయి వుంటుంది” అని అనుకున్నాడు. ఆ సమయంలోనే గ్రామస్థులు వాళ్ళ ఇళ్ళకు సున్నం వేసుకుంట్న్నారు. ఆ విగ్రహము దగ్గర సున్నముతో ఒక బాల్చీ ఉంది, శిష్యుడది చూసి “ఆరోగ్యానికి మంచిదనుకొని త్రాగే పాలు అవే అయి వుంటాయి” అని భావించాడు. కొన్ని గ్రుక్కలు సున్నపు నీళ్ళని మ్రింగాడు. చాలా జబ్బుపడిపోయి వైద్యుని వద్దకు తీసుకొని వెళ్ళవలసి వచ్చింది.
కోలుకున్న తరువాత గురువుగారి వద్దకు వెళ్ళి “మీరు గురువులు కాదు” అని కోపంగా అరిచాడు.
“ఏమైంది? అని గురువుగారు అడిగారు.
“ఆవు గురించి మీ వర్ణన ఏమీ సరికాదు” అని శిష్యుడు జవాబిచ్చాడు.
“ఏమయింది?”
అప్పుడు శిష్యుడు, జరిగిన సంగతి వివరించాడు.
అప్పుడు “పాలు నువ్వు పితికేవా?” అని గురువుగారు అడిగారు.
“లేదు”
“అందుచేతనే నువ్వు శిక్షింపబడ్డావు”.
ఈ రోజుల్లో వివేకవంతుల కష్టాలకు కారణం వారికి తెలియక కాదు. వారికి కొంత తెలుసు. కానీ వారికి తెలిసినది వాళ్ళంతట వాళ్ళు గ్రహించినది కాదు. అందుచేతే వాళ్ళు బాధలు పడతారు. అసంపూర్ణ సత్యములాగ, అసంపూర్ణ జ్ఞానము చాలా ప్రమాదకరము. అసంపూర్ణ సత్యము, సత్యమే కాదు. అలాగే అసంపూర్ణ విజ్ఞానము కూడా. విజ్ఞులు పరమార్థమును సాక్షాత్తుగా గ్రహిస్తారు.
ఏ భాషలోనూ అక్షర జ్ఞానంలేని ఆ ఋషి నా సందేహాలను ఎప్పుడూ తీరుస్తూ ఉండేవారు. స్వయంగా గ్రహించినది, అర్హుడైన గురువు వద్ద చదువు, అహాన్ని పవిత్రం చేయడంలో సహాయం చేస్తుంది; లేకపోతే ఆధ్యాత్మిక జ్ఞానము మనకు అహంకారాన్ని వేదాలనుండి విషయాలను మాత్రమే గ్రహిస్తారు. వారికి వారు నిజంగా ఏమి చేస్తున్నారో తెలుసా? వాళ్ళ బుద్ధికి అటువంటి జ్ఞాన్ము అందించేవారు పోషకాహారము లేని భోజనము చేసేటటువంటి వారు. అలాంటి తిండి ఎల్లప్పుడూ తినేవారు అస్వస్థులుగా ఉండడమే గాక, ఇతరులను కూడా అస్వస్థులుగా చేస్తారు. మనము ఎంతోమంది గురువులని కలుస్తాము, వారెంతో బాగా బోధిస్తారు. కానీ ఇతర బోధనలతో కలుపకుండా, స్వీయ అనుభవంతో బోధించే గురువుల వద్ద నుండి గ్రహించినదే శిష్యులు జీర్ణించుకోగలరు.

Advertisements

Make any Suggitions

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s