విష్ణు సహస్రనామ స్తోత్రము లోవేయి నామముల వివరణ

1) విశ్వం – మనకు గోచరమగు దృశ్యమాన జగత్తంతయు తానైన వాడు.
2) విష్ణు: – విశ్వమంతయు వ్యాపించి ఉన్నవాడు.
3) వషట్కార: – వేద స్వరూపుడు.
4) భూత భవ్య భవత్ ప్రభు: – భూత భవిష్యత్ వర్త మానము లందలి సర్వమునకు ప్రభువైన వాడు.
5) భూత కృద్ – భూతములను సృష్టించిన వాడు.
6) భూత భృత్ – జీవులందరిని పోషించు వాడు.
7) భావ: – సమస్త చరాచర ప్రపంచమంతయు తానే వ్యాపించిన వాడు.
8) భూతాత్మా – సర్వ జీవ కోటి యందు అంతర్యామిగ ఉండువాడు.
9) భూత భావన: – జీవులు పుట్టి పెరుగుటకు కారణమైన వాడు.
10) పూతాత్మా – పవిత్రాత్ముడు.
11) పరమాత్మ – నిత్య శుద్ధ బుద్ధ ముక్త స్వరూపమై కార్య కారణముల కంటే విలక్షణమైన వాడు.
12) ముక్తానాం పరమాగతి: – ముక్త పురుషులకు పరమ గమ్యమైన వాడు.
13) అవ్యయ: – వినాశము కానివాడు. వినాశము లేని వాడు.
14) పురుష: – నవద్వారములు కలిగిన పురము నందు ఉండువాడు.
15) సాక్షీ – చక్కగా సమస్తమును దర్శించువాడు.
16) క్షేత్రజ్ఞ: – శరీరము లో జరుగు క్రియలన్నింటిని గ్రహించువాడు.
17) అక్షర: – నాశరహితుడు.
18) యోగ: – యోగము చే పొందదగిన వాడు.
19) యోగ విదాంనేతా – యోగ విదులకు ప్రభువైన వాడు.
20) ప్రధాన పురుషేశ్వర: – ప్రకృతి పురుషులకు అధినేత.
21) నారసింహవపు: – నరుని సింహమును బోలిన అవయువములు గల వాడు.
22) శ్రీమాన్ – సదా లక్ష్మీ దేవితో కూడి యుండువాడు.
23) కేశవ: – కేశి యనెడి అసురుని వధించిన వాడు.
24) పురుషోత్తమ: – పురుషులందరిలోను ఉత్తముడు.
25) సర్వ: – సమస్తమును తానై అయినవాడు.
26) శర్వ: – సకల జీవులను సంహరింప జేయువాడు.
27) శివ: – శాశ్వతుడు.
28) స్థాణు: – స్థిరమైనవాడు.
29) భూతాది: – భూతములకు ఆదికారణమైన వాడు.
30) అవ్యయనిధి: – నశించని ఐశ్వర్యము గల వాడు.
31) సంభవ: – వివిధ అవతారములను ఎత్తినవాడు.
32) భావన: – సర్వ జీవులకు సమస్త ఫలముల నొసగువాడు.
33) భర్తా: – సకలములను కనిపెట్టి, పోషించువాడు. సకలమును భరించువాడు.
34) ప్రభవ: – పంచభూతములకు, దేశకాలాదులకు మూలమైనవాడు.
35) ప్రభు: – సర్వశక్తి సమన్వితమైనవాడు.
36) ఈశ్వర: – ఒకరి సహాయములేకనే సమస్త కార్యములు నెరవేర్చగల్గిన వాడు.
37) స్వయంభూ : – తనంతట తానే ఉద్భవించిన వాడు.
38) శంభు: – సర్వశ్రేయములకు మూలపురుషుడు.
39) ఆదిత్య: – సూర్యుని యందు స్వర్ణకాంతితో ప్రకాశించువాడు.
40) పుష్కరాక్ష: – పద్మముల వంటి కన్నులు గలవాడు.
41) మహాస్వన: – గొప్పదియగు వేదరూప నాదము గలవాడు.
42) అనాదినిధన: – ఆద్యంతములు లేని వాడు.
43) ధాతా – నామరూపాత్మకమైన ఈ జగత్తునకు అద్వితీయుడై ఆధారమై యున్నవాడు.
44) విధాతా – కర్మఫలముల నందించువాడు.
45) ధాతురుత్తమ: – సర్వ ధాతువులలో ఉత్తమమైన చిద్రూప ధాతువు తానైనవాడు.
46) అప్రమేయ: – ఏ విధమైన ప్రమాణములకు అందనివాడు.
47) హృషీకేశ: – ఇంద్రియములకు ప్రభువు.
48) పద్మనాభ: – నాభియందు పద్మము గలవాడు.
49) అమరప్రభు: – దేవతలకు ప్రభువైనవాడు.
50) విశ్వకర్మా – విశ్వరచన చేయగల్గినవాడు.
51) మను: – మననము(ఆలోచన) చేయువాడు.
52) త్వష్టా – ప్రళయకాలమున సమస్త భూతములను కృశింపజేసి నశింపజేయువాడు.
53) స్థవిష్ఠ: – అతిశయ స్థూలమైన వాడు.
54) స్థవిరోధ్రువ: – సనాతనుడు, శాశ్వతుడైనవాడు.
55) అగ్రాహ్య: – ఇంద్రియ మనోబుద్ధులచే గ్రహించుటకు వీలులేనివాడు.
56) శాశ్వత: – సర్వ కాలములందున్నవాడు.
57) కృష్ణ: – సచ్చిదానంద స్వరూపుడైన భగవానుడు. సర్వమును ఆకర్షించువాడు.
58) లోహితాక్ష: – ఎఱ్ఱని నేత్రములు గలవాడు.
59) ప్రతర్దన: – ప్రళయకాలమున సర్వమును నశింపచేయువాడు.
60) ప్రభూత: – జ్ఞానైశ్వర్యాది గుణసంపన్నుడు.
61) త్రికకుబ్ధామ – ముల్లోకములకు ఆధారభూతమైనవాడు.
62) పవిత్రం – పరిశుద్ధుడైనవాడు.
63) పరం మంగళం – స్మరణ మాత్రముచే అద్భుతముల నంతమొందించి శుభముల నందించువాడు.
64) ఈశాన: – సర్వ భూతములను శాసించువాడు.
65) ప్రాణద: – ప్రాణి కోటికి ప్రాణశక్తి నొసగువాడు.
66) ప్రాణ: – ప్రాణశక్తి స్వరూపమైనవాడు.
67) జ్యేష్ఠ: – వృద్ధతముడు. (సృష్టికి పూర్వమునుండే ఉన్నవాడు)
68) శ్రేష్ఠ: – అత్యంత ప్రశంసాపాత్రుడు.
69) ప్రజాపతి: – సమస్త ప్రజలకు పతి.
70) హిరణ్యగర్భ: – విశ్వగర్భమున నుండువాడు.
71) భూగర్భ: – భూమిని తన గర్భమునందు ఉంచుకొన్నవాడు.
72) మాధవ: – శ్రీదేవికి భర్తయైనవాడు.
73) మధుసూదన: – మధువను రాక్షసుని వధించినవాడు.
74) ఈశ్వర: – సర్వశక్తి సంపన్నుడైనవాడు.
75) విక్రమీ – శౌర్యము గలవాడు.
76) ధన్వీ – ధనస్సును ధరించినవాడు.
77) మేధావీ – ఏకకాలములో సర్వవిషయగ్రహణ సామర్ధ్యము కలిగినవాడు.
78) విక్రమ: – గరుడుని వీపుపై ఎక్కి ఇచ్ఛామాత్రముచే ఎచ్చటైనను విహరించగలవాడు.
79) క్రమ: – నియమానుసారము చరించువాడు.
80) అనుత్తమ: – తనకంటె ఉత్తములు లేనివాడు.
81) దురాధర్ష: – రాక్షసులు కూడా ఎదుర్కోను శక్యము గానివాడు.
82) కృతజ్ఞ: – ప్రాణులు చేయు కర్మములను చేయువాడు.
83) కృతి: – కర్మకు లేదా పురుష ప్రయత్నమునకు ఆధారభూతుడై యున్నవాడు.
84) ఆత్మవాన్ – తన వైభవమునందే సర్వదా సుప్రతిష్ఠుడై యుండువాడు.
85) సురేశ: – దేవతలకు ప్రభువైనవాడు.
86) శరణ: – దు:ఖార్తులను బ్రోచువాడై, వారి ఆర్తిని హరించువాడు.
87) శర్మ – పరమానంద స్వరూపుడు.
88) విశ్వరేతా: – సర్వ ప్రపంచమునకు కారణమైన పరంధాముడు.
89) ప్రజాభవ: – ప్రజోత్పత్తికి కారణభూతుడైన వాడు.
90) అహ: – పగలువలె ప్రకాశించు వాడు.
91) సంవత్సర: – కాలస్వరూపుడైనవాడు.
92) వ్యాళ: – పామువలె పట్టశక్యము గానివాడు.
93) ప్రత్యయ: – ప్రజ్ఞా స్వరూపుడైనవాడు.
94) సర్వదర్శన: – సమస్తమును దర్శించగలవాడు.
95) అజ: – పుట్టుకలేని వాడు.
96) సర్వేశ్వర: – ఈశ్వరులందరికి ఈశ్వరుడైనవాడు.
97) సిద్ధ: – పొందవలసిన దంతయు పొందినవాడు.
98) సిద్ధి: – ఫలరూపుడైనవాడు.
99) సర్వాది: – సర్వమునకు మూలమైనవాడు.
100) అచ్యుత: – స్వరూప సామర్ద్యముల యందు పతనము లేనివాడు.
101) వృషాకపి: – అధర్మముచే మునిగియున్న భూమిని వరహావతారమెత్తి ఉద్ధరించినవాడు.
102) అమేయాత్మ – అపరిమిత స్వరూపము గలవాడు.
103) సర్వయోగ వినిస్సృతః – సర్వ విధములైన సంగత్యములనుండి విడిపడినవాడు.
104) వసు: – సర్వ భూతములయందు వశించువాడు.
105) వసుమనా: – పరిశుద్ధమైన మనస్సు గలవాడు.
106) సత్య: – సత్య స్వరూపుడు.
107) సమాత్మా: – సర్వప్రాణుల యందు సమముగా వర్తించువాడు.
108) సమ్మిత: – భక్తులకు చేరువై భక్తాధీనుడైనవాడు.
109) సమ: – సదా లక్ష్మీదేవితో కలిసి విరాజిల్లువాడు.
110) అమోఘ: – భక్తులను స్తుతులను ఆలకించి ఫలముల నొసగువాడు.
111) పుండరీకాక్ష: – భక్తుల హృదయ పద్మమున దర్శనీయుడైనవాడు. పద్మనయునుడు.
112) వృషకర్మా – ధర్మకార్యములు నిర్వర్తించువాడు.
113) వృషాకృతి: – ధర్మమే తన స్వరూపముగా గలవాడు.
114) రుద్ర: – దు:ఖమును లేదా దు:ఖ కారణమును పారద్రోలువాడు.
115) బహుశిరా: – అనేక శిరములు కలవాడు.
116) బభ్రు: – లోకములను భరించువాడు.
117) విశ్వయోని: – విశ్వమునకు కారణమైనవాడు.
118) శుచిశ్రవా: – శుభప్రధమై శ్రవణము చేయదగిన దివ్యనామములు కలిగినవాడు.
119) అమృత: – మరణము లేనివాడు.
120) శాశ్వతస్థాణు: – నిత్యుడై, నిశ్చలుడైనవాడు.
121) వరారోహ: – జ్ఞానగమ్యమైనవాడు.
122) మహాతపా: – మహాద్భుత జ్ఞానము కలవాడు.
123) సర్వగ: – సర్వత్ర వ్యాపించియున్నవాడు.
124) సర్వవిద్భాను: – సర్వము తెలిసినవాడు.
125) విష్వక్సేన: – అసురుల సేనలను నిర్జించినవాడు. తాను యుద్దమునకు ఉపక్రమించినంతనే అసురసేన యంతయు భీతితో పారిపోవుటచే భగవానుడు విష్వక్సేను డాయెను.
126) జనార్దన: – దు:ఖమును కల్గించువాడు. ఆనందము నొసగూర్చువాడు.
127) వేద: – మోక్షదాయకమైన జ్ఞానమును ప్రసాదించు వేదము తన స్వరూపముగా గలవాడు.
128) వేదవిత్ – వేదజ్ఞానమును అనుభవములో కలిగినవాడు.
129) అవ్యంగ: – ఏ కొఱతయు, లోపము లేనివాడు.
130) వేదాంగ: – వేదములనే అంగములుగా కలిగినవాడు.
131) వేదవిత్ – వేదములను విచారించువాడు.
132) కవి: – సర్వద్రష్ట యైనవాడు.
133) లోకాధ్యక్ష: – లోకములను పరికించువాడు.
134) సురాధ్యక్ష: – దేవతలకు కూడా తానే అధ్యక్షుడైనవాడు.
135) ధర్మాధ్యక్ష: – ధర్మాధర్మములను వీక్షించువాడు.
136) కృతాకృత: – కార్య, కారణ రూపములతో భాసించువాడు.
137) చతురాత్మా – విభూతి చతుష్టయము తన స్వరూపముగా గలవాడు.
138) చతుర్వ్యూహ: – నాలుగు విధముల వ్యూహము నొంది సృష్టి కార్యములను చేయువాడు.
139) చతుర్దుంష్ట్ర: – నాలుగు కోరపండ్లు గలిగినవాడు.
140) చతుర్భుజ: – నాలుగు భుజములు కలిగినవాడు.
141) భ్రాజిష్ణు: – అద్వయ ప్రకాశరూపుడు.
142) భోజన: – భోజ్యరూపమైనవాడు.
143) భోక్తా: – ప్రకృతిలోని సర్వమును అనుభవించు పురుషుడు.
144) సహిష్ణు: – భక్తుల అపరాధములను మన్నించి క్షమించ గలిగినవాడు.
145) జగదాదిజ: – సృష్ట్యారంభముననే వ్యక్తమైనవాడు.
146) అనఘ: – పాపరహితుడైనవాడు.
147) విజయ: – ఆత్మజ్ఞానముతో వైరాగ్యసంపన్నుడై, శ్రేష్టమైన జయమునొందువాడు.
148) జేతా: – సదాజయము నొందువాడు.
149) విశ్వయోని: – విశ్వమునకు కారణభూతమైనవాడు.
150) పునర్వసు: – పదే పదే క్షేత్రజ్ఞుని రూపమున ఉపాధుల నాశ్రయించువాడు.
151) ఉపేంద్ర: – ఇంద్రునికి పై నుండువాడు.
152) వామన: – చక్కగా సేవించదగినవాడు.
153) ప్రాంశు: – ఉన్నతమైన శరీరము గలవాడు.
154) అమోఘ: – వ్యర్ధము కాని పనులు గలవాడు.
155) శుచి: – తన దరిచేరు భక్తులను పవిత్రము చేయువాడు.
156) ఊర్జిత: – మహా బలవంతుడు.
157) అతీంద్ర: – ఇంద్రుని అతిక్రమించినవాడు.
158) సంగ్రహ: – ప్రళయకాలమున సమస్తమును ఒక్కచోటికి సంగ్రహించువాడు.
159) సర్గ: – సృష్టియు, సృష్టికారణమును అయినవాడు.
160) ధృతాత్మా – తనపై తాను ఆధారపడినవాడు.
161) నియమ: – జీవులను వారి వారి కార్యములలో నియమింపజేయువాడు.
162) యమ: – లోపలనుండి నడిపించువాడు.
163) వేద్య: – సర్వులచేత తెలుసుకొనదగినవాడు.
164) వైద్య: – సమస్త విద్యలకు నిలయమైనవాడు.
165) సదాయోగి – నిత్యము స్వస్వరూపమునందు విరాజిల్లువాడు.
166) వీరహా – ధర్మరక్షణ నిమిత్తము వీరులైన అసురులను వధించినవాడు.
167) మాధవ: – అర్హులగువారికి ఆత్మజ్ఞానమును ప్రసాదించువారు.
168) మధు: – భక్తులకు మధురమైన మకరందము వంటివారు.
169) అతీంద్రయ: – ఇంద్రియములద్వార గ్రహించుటకు వీలులేనివాడు.
170) మహామాయ: – మాయావులకు మాయావియైనవాడు.
171) మహోత్సాహ: – ఉత్సాహవంతుడు.
172) మహాబల: – బలవంతులకంటెను బలవంతుడైనవాడు.
173) మహాబుద్ధి: – బుద్ధిమంతులలో బుద్ధిమంతుడు.
174) మహావీర్య: – బ్రహ్మాండములను సృష్టించి, పోషించి, లయింపచేయు శక్తిసామర్ధ్యములు కలిగియున్నవాడు.
175) మహాశక్తి: – మహిమాన్విత శక్తిపరుడైనవాడు.
176) మహాద్యుతి: – గొప్ప ప్రకాశము అయినవాడు.
177) అనిర్దేశ్యవపు: – నిర్దేశించుటకు, నిర్ణయించుటకు వీలుకానివాడు.
178) శ్రీమాన్ – శుభప్రదుడు.
179) అమేయాత్మా – ఊహించుటకు వీలులేని మేధాసంపత్తి కలిగినవాడు.
180) మహాద్రిధృక్ – మందర, గోవర్ధన పర్వతములను అవలీలగా ఎత్తినవాడు.
181) మహేష్వాస: – శార్ఙమను (శారంగ ధనువు) గొప్ప ధనువును ధరించినవాడు.
182) మహీభర్తా: – భూదేవికి భర్తయై, రక్షకుడైనవాడు.
183) శ్రీనివాస: – శ్రీమహాలక్ష్మికి నివాస స్థానమైనవాడు.
184) సతాంగతి: – సత్పురుషులకు పరమగతి అయినవాడు.
185) అనిరుద్ధ: – మరొకరు ఎదురించువారు లేనివాడు.
186) సురానంద: – దేవతలకు ఆనందము నొసంగువాడు.
187) గోవింద: – గోవులను రక్షించువాడు.
188) గోవిదాం పతి: – వాగ్విదులు, వేదవిదులైనవారికి ప్రభువైనవాడు.
189) మరీచి: – తేజోవంతులలో తేజోవంతుడైనవాడు.
190) దమన: – తమకప్పగించబడిన బాధ్యతలనుండి తప్పిపోవు వారిని శిక్షించువాడు.
191) హంస: – నేను అతడే (అహం బ్రహ్మస్మి)
192) సుపర్ణ: – అందమైన రెక్కలు గలవాడు.
193) భుజగోత్తమ: – భుజంగములలో ఉత్తముడు.
194) హిరణ్యగర్భ: – బ్రహ్మకు పుట్టుకనిచ్చిన బంగారు బొడ్డుగల సర్వోత్తముడు.
195) సుతపా: – చక్కటి తపమాచరించువాడు.
196) పద్మనాభ: – హృదయపద్మమధ్యమున భాసించువాడు.
197) ప్రజాపతి: – అనంతజీవకోటికి ప్రభువైనవాడు.
198) అమృత్యు: – మరణముగాని, మరణ కారణముగాని లేనివాడు.
199) సర్వదృక్ – తన సహజ జ్ఞానముచే ప్రాణులు చేసినది,చేయునది అంతయు చూచుచుండువాడు.
200) సింహ: – సింహము. పాపములను నశింపజేయువాడు.
201) సంధాతా – జీవులను కర్మఫలములతో జోడించువాడు.
202) సంధిమాన్ – భక్తులతో సదాకూడియుండువాడు.
203) స్థిర: – సదా ఏకరూపము గలవాడు.
204) అజ: – పుట్టుకలేనివాడు.
205) దుర్మర్షణ: – అసురులకు భరింపశక్యము గానివాడు.
206) శాస్తా – శృతి, స్తృతుల ద్వారా శాసించువాడు.
207) విశ్రుతాత్మా – విశేషముగా శ్రవణము చేయబడినవాడు.
208) సురారిహా – దేవతల శత్రువులను నాశనము చేసినవాడు.
209) గురు: – ఆత్మవిద్యను బోధించువాడు.
210) గురుత్తమ: – గురువులకు గురువైనవాడు.
211) ధామ: – జీవులు చేరవలసిన పరమోత్కృష్ణ స్థానము.
212) సత్య: – సత్య స్వరూపుడు.
213) సత్యపరాక్రమ: – సత్యనిరూపణలో అమోఘమైన పరాక్రమము కలవాడు.
214) నిమిష: – నేత్రములు మూసుకొనినవాడు.
215) అనిమిష: – సదా మేలికొనియున్న వాడు.
216) స్రగ్వీ – వాడని పూలమాలను ధరించినవాడు.
217) వాచస్పతి రుదారధీ: – విద్యలకు పతియైనవాడు.
218) అగ్రణీ: – భక్తులకు దారిచూపువాడు.
219) గ్రామణీ: – సకల భూతములకు నాయకుడు.
220) శ్రీమాన్ – ఉత్కృష్ణమైన కాంతి గలవాడు.
221) న్యాయ: – సత్యజ్ఞానమును పొందుటకు అవసరమైన తర్కము, యుక్తి తానే అయినవాడు.
222) నేతా – జగత్తు యనెడి యంత్రమును నడుపువాడు.
223) సమీరణ: – ప్రాణవాయు రూపములో ప్రాణులకు చేష్టలు కలిగించువాడు.
224) సహస్రమూర్ధా – సహస్ర శిరస్సులు గలవాడు.
225) విశ్వాత్మా – విశ్వమునకు ఆత్మయైనవాడు.
226) సహస్రాక్ష: – సహస్ర నేత్రములు కలవాడు.
227) సహస్రపాత్ – సహస్రపాదములు కలవాడు.
228) ఆవర్తన: – జగత్ చక్రమును లేదా సంసార చక్రమును సదా త్రిప్పుచుండువాడు.
229) నివృత్తాత్మా – ప్రపంచముతో ఎట్టి సంబంధము లేనివాడు.
230) సంవృత: – అవిద్యారూపమైన మాయచే కప్పబడినవాడు.
231) సంప్రమర్దన: – తమోగుణ ప్రధానులైన అజ్ఞానులను పీడించువాడు.
232) అహస్సంవర్తక: – రోజులను చక్కగా నడిపెడి ఆదిత్యరూపుడు.
233) వహ్ని: – యజ్ఞములందు హోమకుండములలో హవిస్సును మోసెడి అగ్ని.
234) అనిల: – ప్రకృతిలో వాయు రూపమునను, ప్రాణులలో ప్రాణ రూపమునను ఉండువాడు.
235) ధరణీధర: – భూభారమును భరించువాడు.
236) సుప్రసాద: – చక్కని అనుగ్రహము కలవాడు.
237) ప్రసన్నాత్మా – రాగద్వేషాదులతో కలుషితముగాని పరిశుద్ధ అంత:కరణ కలవాడు.
238) విశ్వదృక్ – విశ్వమునంతటిని ధరించినవాడు.
239) విశ్వభుక్ – విశ్వమును భక్షించువాడు.
240) విభు: – బ్రహ్మ మొదలు సకల రూపములలో గోచరించువాడు.
241) సత్కర్తా – సజ్జనులను సత్కరించువాడు.
242) సత్కృత: – పూజ్యులచే పూజింపబడువాడు.
243) సాధు: – ధర్మప్రవర్తన గలవాడు.
244) జుహ్ను: – భక్తులను పరమపదమునకు నడిపించువాడు.
245) నారాయణ: – నరులకు ఆశ్రయమైనవాడు.
246) నర: – జీవులను కర్మానుసారము ఉత్తమగతికి నడుపువాడు.
247) అసంఖ్యేయ: -అనంతమైన నామరూపాదులు కలవాడు.
248) అప్రమేయాత్మా – అప్రమేయమైన స్వరూపము కలవాడు.
249) విశిష్ట: – శ్రేష్ఠతముడు. మిక్కిలి గొప్పవాడు.
250) శిష్టకృత్ – శాసనము చేయువాడు.
251) శుచి: – నిర్మలుడై, నిరంజనుడైనవాడు.
252) సిద్ధార్ధ: – పొందదగినదంతయు పొందినవాడు.
253) సిద్ధసంకల్ప: – నేఱవేరిన సంకల్పములు కలవాడు.
254) సిద్ధిద: – జీవుల కర్మానుసారముగా ఫలముల నందిచువాడు.
255) సిద్దిసాధన: – కార్యసిద్ధి కనుకూలించు సాధన సంపత్తి తానే అయినవాడు.
256) వృషాహీ – అనేక వృషాహములు (ధర్మ దినములు) ద్వారా సేవింపబడువాడు.
257) వృషభ: – భక్తుల అభీష్టములను నెరవేర్చువాడు.
258) విష్ణు: – సర్వత్రా వ్యాపించి ఉన్నవాడు.
259) వృషపర్వా: – ధర్మమునకు భక్తుల ధర్మ సోపానములను నిర్మించినవాడు.
260) వృషోదర: – ధర్మమును ఉదరమున ధరించువాడు. (ప్రజలను వర్షించునదిగాయున్న ఉదరము గలవాడు.)
261) వర్ధన: – ఆశ్రితులైనవారి శ్రేయములను వృద్ధినొందిచువాడు.
262) వర్ధమాన: – ప్రపంచరూపమున వృద్ధినొందువాడు.
263) వివిక్త: – మాయాస్వరూపమగువాడు.
264) శృతిసాగర: – శృతులకు నిధియైనవాడు.
265) సుభుజ: – జగద్రక్షణము గావించు సుందరమైన భుజములు గలవాడు.
266) దుర్ధర: – లోకములను ధరించి తనను ఒరులు ధరించేందుకు వీలుపడని భూమాతను ధరించినవాడు.
267) వాగ్మీ – వేదజ్ఞానమును వెలువరించినవాడు.
268) మహేంద్ర: – దేవేంద్రునకు కూడా ప్రభువైనవాడు.
269) వసుద: – భక్తుల అవసరములను సకాలములో సమకూర్చువాడు.
270) వసు: – తాను ఇచ్చు ధనము కూడా తానే అయినవాడు.
271) నైకరూప: – ఒక రూపము లేనివాడై, అనేక రూపములు గలవాడు.
272) బృహద్రూప: – బ్రహ్మాండ స్వరూపము గలవాడు.
273) శిపివిష్ట: – సూర్యునియందలి కిరణ ప్రతాపము తానైనవాడు.
274) ప్రకాశన: – సర్వమును ప్రకాశింప చేయువాడు.
275) ఓజస్తేజో ద్యుతిధర: – ఓజస్సు, తేజస్సు, ద్యుతి కలవాడు.
276) ప్రకాశాత్మా – తేజోమయ స్వరూపుడు.
277) ప్రతాపన: – సూర్యాగ్నుల రూపమున భూమిని తపింపచేయువాడు.
278) బుద్ధ: – ధర్మ, జ్ఞాన, వైరాగ్యములకు నిలయమైనవాడు.
279) స్పష్టాక్షర: – ఓం అనెడి దివ్యాక్షరముద్వారా సూచించబడినవాడు.
280) మంత్ర: – వేదమంత్రముల ద్వారా తెలియదగినవాడు.
281) చంద్రాంశు: – చంద్రకిరణముల వంటివాడు.
282) భాస్కరద్యుతి: – సూర్యతేజమువంటివాడు.
283) అమృతాంశూధ్భవ: – చంద్రుని ఆవిర్భావమునకు కారణమైనవాడు.
284) భాను: – స్వప్రకాశ స్వరూపుడు.
285) శశిబిందు: – చంద్రునివలె ప్రజలను పోషించువాడు.
286) సురేశ్వర: – దేవతలకు ప్రభువైనవాడు.
287) ఔషధం – భవరోగహరమగు దివ్యౌషధము తానైనవాడు.
288) జగతస్సేతు: – ప్రపంచమునకు పరమాత్మకు మద్య వంతెనవంటివాడు.
289) సత్యధర్మ పరాక్రమ: – సత్యజ్ఞానాది ధర్మములు, పరాక్రమము కలవాడు.
290) భూతభవ్య భవన్నాద: – జీవులచే మూడుకాలములందు ప్రార్థించబడువాడు.
291) పవన: – సకలమును పవిత్ర మొనర్చువాడు.
292) పావన: – వాయువునందు చలనశక్తి కల్గించువాడు.
293) అనల: – ప్రాణధారణకు అవసరమైన అగ్ని స్వరూపుడు.
294) కామహా – కామములను అంతము చేయువాడు.
295) కామకృత్ – సాత్వికవాంఛలను నెరవేర్చువాడు.
296) కాంత: – అద్భుత రూపవంతుడై, సర్వులచే ఆకర్షింపబడువాడు.
297) కామ: – చతుర్విధ పురుషార్థములను అభిలషించువారిచే కోరబడువాడు.
298) కామప్రద: – భక్తుల కోర్కెలను తీర్చువాడు.
299) ప్రభు: – సర్వోత్కృష్టమైనవాడు.
300) యుగాదికృత్ – కృతాది యుగములను ప్రారంభించినవాడు.
301) యుగావర్త: – యుగములను త్రిప్పువాడు.
302) నైకమాయ: – తన మాయాశక్తిచే అనేక రూపములను ధరించి, ప్రదర్శించువాడు.
303) మహాశన: – సర్వమును కబళించువాడు.
304) అదృశ్య: – దృశ్యము కానివాడు.
305) వ్యక్తరూప: – భక్తుల హృదయములలో వ్యక్తరూపుడై భాసిల్లువాడు.
306) సహస్రజిత్ – వేలకొలది రాక్షసులను సంగ్రామమున జయించువాడు.
307) అనంతజిత్ – అనూహ్యమైన శక్తి సామర్ద్యములు కలవాడై, రణరంగమున ఎదిరించువారిని జయించు శక్తి కలవాడు.
308) ఇష్ట: – ప్రియమైనవాడు.
309) అవిశిష్ట: – సర్వాంతర్యామియైనవాడు.
310) శిష్టేష్ట: – బుధజనులైన సాధుమహాత్ములకు ఇష్టుడైనవాడు.
311) శిఖండీ – శిరమున నెమలిపింఛమును ధరించినవాడు.
312) నహుష: – తన మాయచేత జీవులను సంసారమునందు బంధించువాడు.
313) వృష: – ధర్మస్వరూపుడైనవాడు.
314) క్రోధహా – సాధకులలోని క్రోధమును నశింపచేయువాడు.
315) క్రోధ కృత్కర్తా – క్రోధాత్ములగువారిని నిర్మూలించువాడు.
316) విశ్వబాహు: – బాహువులు విశ్వమంతట కలవాడు.
317) మహీధర: – భూమిని ధరించినవాడు.
318) అచ్యుత: – ఎట్టి వికారములకు లోనుగానివాడు. ( ఎటువంటి మార్పు పొందనివాడు.)
319) ప్రధిత: – ప్రఖ్యాతి నొందినవాడు.
320) ప్రాణ: – అంతటా చైతన్య స్వరూపమై నిండి, ప్రాణులను కదిలించు ప్రాణస్వరూపుడు.
321) ప్రాణద: – ప్రాణ బలము ననుగ్రహించువాడు.
322) వాసవానుజ: – ఇంద్రునకు తమ్ముడు.
323) అపాంనిధి: – సాగరమువలె అనంతుడైనవాడు.
324) అధిష్టానం – సర్వమునకు ఆధారమైనవాడు.
325) అప్రమత్త: – ఏమరు పాటు లేనివాడు.
326) ప్రతిష్ఠిత: – తన మహిమయందే నిలిచియుండువాడు.
327) స్కంద: – అమృత రూపమున స్రవించువాడు.
328) స్కందధర: – ధర్మమార్గమున నిలుపువాడు.
329) ధుర్య: – సర్వ జీవుల ఉత్పత్తి మొదలగు భారములను మోయువాడు.
330) వరద: – వరముల నొసగువాడు.
331) వాయువాహన: – సప్త వాయువులను బ్రహ్మాండమంతటను ప్రవర్తింపచేయువాడు.
332) వాసుదేవ: – అంతటను నిండియున్నవాడు.
333) బృహద్భాను: – ప్రకాశవంతమగు కిరణతేజముచే విశ్వమును ప్రకాశింపచేయువాడు.
334) ఆదిదేవ: – సృష్టి కార్యమును ప్రారంభించినవాడు.
335) పురంధర: – రాక్షసుల పురములను నశింపచేసినవాడు.
336) అశోక: – శోకము లేనివాడు.
337) తారణ: – సంసార సాగరమును దాటించువాడు.
338) తార: – గర్భ, జన్మ, జరా, మృత్యురూపమైన భయమునుండి తరింపజేయువాడు.
339) శూర: – పరాక్రమము గలవాడు.
340) శౌరి: – బలవత్తరములైన ఇంద్రియ మనోబుద్ధులను అణిచినవాడు.
341) జనేశ్వర: – జనులకు ప్రభువు.
342) అనుకూల: – సర్వులకు అనుకూలుడైనవాడు.
343) శతావర్త: – ధర్మ రక్షణార్థము అనేక పర్యాయములు ఆవిర్భవించినవాడు.
344) పద్మీ – పద్మమును చేతియందు ధరించినవాడు.
345) పద్మనిభేక్షణ: – పద్మమువంటి నేత్రములు కలవాడు.
346) పద్మనాభ: – పద్మము నాభియందుండువాడు.
347) అరవిందాక్ష: – కమలరేకులవంటి కన్నులు గలవాడు.
348) పద్మగర్భ: – పద్మగర్భమున నివసించువాడు.
349) శరీరభృత్ – ప్రాణుల శరీరములను పోషించువాడు.
350) మహర్థి: – మహావిభూతులు కలవాడు.
351) బుద్ధ: – ప్రపంచాకారముతో భాసించువాడు.
352) వృద్ధాత్మా – సృష్టికి పూర్వమే ఉన్నవాడు.
353) మహాక్ష: – గొప్ప నేత్రములు గలవాడు.
354) గరుడధ్వజ: – తన పతాకమునందు గరుడ చిహ్నము కలవాడు.
355) అతుల: – సాటిలేనివాడు.
356) శరభ: – శరీరములందు ప్రత్యగాత్మగా ప్రకాశించువాడు.
357) భీమ: – భీకరమైన శక్తి సంపన్నుడు.
358) సమయజ్ఞ: – సర్వులను సమభావముతో దర్శించుటయే తన పూజగా భావించువాడు.
359) హవిర్హరి: – యజ్ఞములలో హవిర్భాగమును గ్రహించువాడు.
360) సర్వలక్షణ లక్షణ్య: – సర్వప్రమాణములచే సిద్ధించు జ్ఞానముచేత నిర్ణయింపబడినవాడు.
361) లక్ష్మీవాన్ – సదా లక్ష్మీదేవి తన వక్షస్థలమందు కలిగినవాడు.
362) సమితింజయ: – యుద్ధమున జయించినవాడు.
363) విక్షర: – నాశములేనివాడు.
364) రోహిత: – మత్స్యరూపమును ధరించినవాడు.
365) మార్గ: – భక్తులు తరించుటకు మార్గము తాను అయినవాడు.
366) హేతు: – సృష్టికి కారణము అయినవాడు.
367) దామోదర: – దమాది సాధనలచేత ఉదారమైన బుద్ధిద్వారా పొందబడువాడు.
368) సహ: – సహనశీలుడు.
369) మహీధర: – భూమిని ధరించినవాడు.
370) మహాభాగ: – భాగ్యవంతుడు.
371) వేగవాన్ – అమితమైన వేగము కలవాడు.
372) అమితాశన: – అపరిమితమైన ఆకలి గలవాడు.
373) ఉద్బవ: – ప్రపంచసృష్టికి ఉపాదానమైనవాడు.
374) క్షోభణ: – సృష్టికాలమందు కల్లోలము కల్గించువాడు.
375) దేవ: – క్రీడించువాడు.
376) శ్రీ గర్భ: – సకల ఐశ్వర్యములు తనయందే గలవాడు.
377) పరమేశ్వర: – ఉత్కృష్ట మైనవాడు.
378) కరణమ్ – జగదుత్పత్తికి సాధనము అయినవాడు.
379) కారణమ్ – జగత్తునకు కారణమైనవాడు.
380) కర్తా – సమస్త కార్యములకు కర్తయైనవాడు.
381) వికర్తా – విచిత్రమైన ప్రపంచమును రచించినవాడు.
382) గహన: – గ్రహించ శక్యముగానివాడు.
383) గుహ: – వ్యక్తము కానివాడు. కప్పబడినవాడు.
384) వ్యవసాయ: – మానవాళి అభ్యున్నతికి తానే కృషిచేయువాడు.
385) వ్యవస్థాన: – సర్వవ్యవహారములను యధావిధిగ నడుపువాడు.
386) సంస్థాన: – జీవులకు గమ్యస్థానమైనవాడు.
387) స్థానద: – వారివారి కర్మానుసారముగా స్థానముల నందించువాడు.
388) ధృవ: – అవినాశియై, స్థిరమైనవాడు.
389) పరర్థి: – ఉత్కృష్టమైన వైభవముకలవాడు.
390) పరమస్పష్ట: – మిక్కిలి స్పష్టముగా తెలియువాడు.
391) తుష్ట: – సంతృప్తుడు.
392) పుష్ట: – పరిపూర్ణుడు
393) శుభేక్షణ: – శుభప్రధమైన దృష్టిగలవాడు.
394) రామ: – నిత్యానంద చైతన్యములో సదా రమించువాడు.
395) విరామ: – సకలజీవులకు విశ్రాంతి స్థానమైనవాడు.
396) విరత: – విషయ వాంఛలు లేనివాడు.
397) మార్గ: – మోక్షమునకు మార్గము తానైనవాడు.
398) నేయ: – ఆత్మజ్ఞానము ద్వారా జీవులను నడిపించువాడు.
399) నయ: – జీవులను నడిపించి పరమపదస్థితికి గొనిపోవువాడు.
400) అనయ: – తనను నడుపువాడు మరొకడు లేనివాడు.
401) వీర: – పరాక్రమశాలియైనవాడు.
402) శక్తిమతాం శ్రేష్ఠ: – శక్తిమంతులలో శ్రేష్ఠుడైన భగవానుడు.
403) ధర్మ: – ధర్మ స్వరూపుడు.
404) ధర్మ విదుత్తమ: – ధర్మము నెఱింగినవారిలో శ్రేష్ఠుడు.
405) వైకుంఠ: – సృష్ట్యారంభమున పంచమహాభూతములను సమ్మేళనము చేసినవాడు.
406) పురుష: – ఈ సర్వముకంటే పూర్వమునుండువాడు.
407) ప్రాణ: – ప్రాణరూపమున చేష్ట కల్గించువాడు.
408) ప్రాణద: – ప్రాణమును ప్రసాదించువాడు. ప్రాణము లిచ్చువాడు.
409) ప్రణవ: – ఓంకార స్వరూపుడు.
410) పృథు: – ప్రపంచరూపమున విస్తరించినవాడు.
411) హిరణ్యగర్భ: – బ్రహ్మదేవుని పుట్టుకకు కారణమైనవాడు.
412) శత్రుఘ్న: – శత్రువులను సంహరించువాడు.
413) వ్యాప్త: – సర్వత్ర వ్యాపించియున్నవాడు.
414) వాయు: – వాయురూపమున యుండి సకలమును పోషించువాడు.
415) అథోక్షజ: – స్వరూపస్థితి నుండి ఎన్నడును జాఱనివాడు.
416) ఋతు: – కాలరూపమై తెలియబడు ఋతువులై భాసించువాడు.
417) సుదర్శన: – భక్తులకు మనోహరమగు దర్శనము నొసంగువాడు.
418) కాల: – శతృవులను మృత్యురూపమున త్రోయువాడు.
419) పరమేష్ఠీ – హృదయగుహలో తన మహిమచే ప్రకాశించువాడు.
420) పరిగ్రహ: – గ్రహించువాడు.
421) ఉగ్ర: – ఉగ్రరూపధారి
422) సంవత్సర: – సర్వజీవులకు వాసమైనవాడు.
423) దక్ష: – సమస్త కర్మలను శీఘ్రముగా సమర్థతతో నిర్వర్తించువాడు.
424) విశ్రామ: – జీవులకు పరమ విశ్రాంతి స్థానము అయినవాడు.
425) విశ్వదక్షిణ: – అశ్వమేధయాగములో విశ్వమునే దక్షిణగా ఇచ్చినవాడు.
426) విస్తార: – సమస్త లోకములు తనయందే విస్తరించి ఉన్నవాడు.
427) స్థావర: స్థాణు: – కదులుట మెదలుట లేనివాడు.
428) ప్రమాణం – సకలమునకు ప్రమాణమైనవాడు.
429) బీజమవ్యయం – క్షయము కాని బీజము.
430) అర్థ: – అందరిచే కోరబడినవాడు.
431) అనర్థ: – తాను ఏదియును కోరనివాడు.
432) మహాకోశ: – అన్నమయాది పంచకోశములచే ఆవరించినవాడు.
433) మహాభాగ: – ఆనంద స్వరూపమైన భోగము కలవాడు.
434) మహాధన: – గొప్ప ఐశ్వర్యము కలవాడు.
435) అనిర్విణ్ణ: – వేదన లేనివాడు.
436) స్థవిష్ఠ: – విరాడ్రూపమై భాసించువాడు.
437) అభూ: – పుట్టుక లేనివాడు.
438) ధర్మయూప: – ధర్మము లన్నియు తనయందే ఉన్నవాడు.
439) మహామఖ: – యజ్ఞస్వరూపుడు.
440) నక్షత్రనేమి: – జ్యోతిష చక్రమును ప్రవర్తింపచేయువాడు.
441) నక్షత్రీ – చంద్ర రూపమున భాసించువాడు.
442) క్షమ: – సహనశీలుడు.
443) క్షామ: – సర్వము నశించినను తాను క్షయ మెరుగక మిగిలియుండువాడు.
444) సమీహన: – సర్వ భూతహితమును కోరువాడు.
445) యజ్ఞ: – యజ్ఞ స్వరూపుడు.
446) ఇజ్య: – యజ్ఞములచే ఆరాధించుబడువాడు.
447) మహేజ్య: – గొప్పగా పూజింపదగినవాడు.
448) క్రతు: – యజ్ఞముగా నున్నవాడు.
449) సత్రమ్ – సజ్జనులను రక్షించువాడు.
450) సతాంగతి: – సజ్జనులకు పరమాశ్రయ స్థానమైనవాడు.
451) సర్వదర్శీ – సకలమును దర్శించువాడు.
452) విముక్తాత్మా – స్వరూపత: ముక్తి నొందినవాడు.
453) సర్వజ్ఞ: – సర్వము తెలిసినవాడు.
454) జ్ఞానముత్తమమ్ – ఉత్తమమైన జ్ఞానము కలవాడు భగవానుడు.
455) సువ్రత: – చక్కని వ్రతదీక్ష కలవాడు.
456) సుముఖ: – ప్రసన్న వదనుడు.
457) సూక్ష్మ: – సర్వవ్యాపి.
458) సుఘోష: – చక్కటి ధ్వని గలవాడు.
459) సుఖద: – సుఖమును అనుగ్రహించువాడు.
460) సుహృత్ – ఏ విధమైన ప్రతిఫలము నాశించకనే సుహృద్భావముతో ఉపకారము చేయువాడు.
461) మనోహర: – మనస్సులను హరించువాడు.
462) జితక్రోధ: – క్రోధమును జయించినవాడు.
463) వీరబాహు: – పరాక్రమముగల బాహువులు కలవాడు.
464) విదారణ: – దుష్టులను చీల్చి చెండాడువాడు.
465) స్వాపన: – తన మాయచేత ప్రాణులను ఆత్మజ్ఞాన రహితులుగాజేసి నిద్రపుచ్చువాడు.
466) స్వవశ: – సర్వ స్వతంత్రమైనవాడు.
467) వ్యాపీ – సర్వత్ర వ్యాపించియున్నవాడు.
468) నైకాత్మా – అనేక రూపములలో విరాజిల్లువాడు.
469) నైక కర్మకృత్ – సృష్టి, స్థితి, లయము మున్నగు అనేక కార్యములు చేయువాడు.
470) వత్సర: – సర్వులకు వాసమైనవాడు.
471) వత్సల: – భక్తులపై అపరిమిత వాత్సల్యము కలవాడు.
472) వత్సీ – తండ్రి వంటివాడు.
473) రత్నగర్భ: – సాగరము వలె తన గర్భమున రత్నములు గలవాడు.
474) ధనేశ్వర: – ధనములకు ప్రభువు.
475) ధర్మగుప్ – ధర్మమును రక్షించువాడు.
476) ధర్మకృత్ – ధర్మము నాచరించువాడు.
477) ధర్మీ – ధర్మమునకు ఆధారమైనవాడు.
478) సత్ – మూడు కాలములలో పరిణామ రహితుడై, నిత్యుడై ఉన్నవాడు.
479) అసత్ – పరిణామయుతమైన జగద్రూపమున గోచరించువాడు.
480) క్షర: – వ్యయమగు విశ్వరూపమున తెలియబడువాడు.
481) అక్షర: – క్షరమగు ప్రపంచమున అవినాశియై భాసిల్లువాడు.
482) అవిజ్ఞాతా – తెలుసుకొనువాని కంటెను విలక్షణమైనవాడు.
483) సహస్రాంశు: – అనంత కిరణములు గలవాడు.
484) విధాతా – సర్వమునకు ఆధారమైనవాడు.
485) కృతలక్షణ: – వేదశాస్త్రములను వెలువరించినవాడు.
486) గభస్తినేమి: – మయూఖ చక్రమునకు కేంద్రమైనవాడు.
487) సత్వస్థ: – అందరిలో నుండువాడు.
488) సింహ: – సింహమువలె పరాక్రమశాలియైనవాడు.
489) భూతమహేశ్వర: – సర్వ భూతములకు ప్రభువైనవాడు.
490) ఆదిదేవ: – తొలి దేవుడు.
491) మహాదేవ: – గొప్ప దేవుడు.
492) దేవేశ: – దేవదేవుడు.
493) దేవభృద్గురు: – దేవతల ప్రభువైన మహేంద్రునకు జ్ఞానోపదేశము చేసినవాడు.
494) ఉత్తర: – అందరికంటెను అధికుడై, ఉత్తముడైనవాడు.
495) గోపతి: – గోవులను పాలించువాడు.
496) గోప్తా – సర్వులను సంరక్షించువాడు.
497) జ్ఞానగమ్య: – జ్ఞానము చేతనే తెలియబడినవాడు.
498) పురాతన: – సృష్టికి పూర్వమే వున్నవాడు.
499) శరీరభూతభృత్ – శరీరముల నుత్పన్నము చేయు పంచభూతములను పోషించువాడు.
500) భోక్తా – అనుభవించువాడు.
501) కపీంద్ర: – వానరులకు ప్రభువైనవాడు.
502) భూరిదక్షిణ: – యజ్ఞ సమయములలో విశేషముగా దక్షిణ లిచ్చువాడు.
503) సోమప: – యజ్ఞముల యందు యజింపబడిన దేవతలరూపముతో సోమరసమును పానము చేయువాడు.
504) అమృతప: – ఆత్మానందరసమును అనుభవించువాడు.
505) సోమ: – చంద్రరూపమున ఓషధులను పోషించువాడు.
506) పురుజిత్: – ఒక్కడై అనేకమందిని ఎదురించి, జయించగల్గినవాడు.
507) పురుసత్తమ: – ఉత్తములలో ఉత్తముడైనవాడు.
508) వినయ: – దుష్టులను దండించి, వినయము కల్గించువాడు.
509) జయ: – సర్వులను జయించి వశపరుచుకొనువాడు.
510) సత్యసంధ: – సత్యసంకల్పములు, సత్యవాక్కులు గలవాడు.
511) దాశార్హ: – దశార్హుడనువాని వంశమున పుట్టినవాడు.
512) సాత్వతాంపతి: – యదుకులమునకు ప్రభువు.
513) జీవ: – జీవుడు.
514) వినయితా సాక్షీ – భక్తుల యందలి వినయమును గాంచువాడు.
515) ముకుంద: – ముక్తి నొసగువాడు.
516) అమిత విక్రమ: – అమితమైన పరాక్రామము గలవాడు.
517) అంభోనిధి: – దేవతలు, మనుష్యులు, పితరులు, అసురులు ఈ నాలుగు వర్గములు అంభశబ్ధార్థములు, అంభస్సులు తనయందే ఇమిడి యున్నవాడు.
518) అనంతాత్మా – అనంతమైన ఆత్మస్వరూపుడు.
519) మహోదధిశయ: – వైకుంఠమునందు క్షీరసాగరమున శేషతల్పముపై శయనించువాడు.
520) అంతక: – ప్రళయకాలమున సర్వమును అంతము చేయువాడు.
521) అజ: – పుట్టుకలేనివాడు.
522) మహార్హ: – విశేష పూజకు అర్హుడైనవాడు.
523) స్వాభావ్య: – నిరంతరము స్వరూపజ్ఞానముతో విరాజిల్లువాడు.
524) జితమిత్ర: – శత్రువులను జయించినవాడు.
525) ప్రమోదన: – సదా ఆనందమునందుండువాడు.
526) ఆనంద: – ఆనందమే తన స్వరూపముగా గలవాడు.
527) నందన: – సర్వులకు ఆనందము నొసగువాడు.
528) నంద: – విషయ సంబంధమైన సుఖమునకు దూరుడు.
529) సత్యధర్మా – సత్య, ధర్మ స్వరూపుడు.
530) త్రివిక్రమ: – మూడడుగులచే ముల్లోకములు వ్యాపించినవాడు.
531) మహర్షి: కపిలాచార్య: – వేదవిదుడైన కపిలమునిగా అవతరించినవాడు.
532) కృతజ్ఞ: – సృష్టి, సృష్టికర్త రెండును తానైనవాడు.
533) మేదినీపతి: – భూదేవికి భర్తయైనవాడు.
534) త్రిపద: – మూడు పాదములతో సమస్తము కొలిచినవాడు. వామనుడని భావము.
535) త్రిదశాధ్యక్ష: – జీవులనుభవించు జాగ్రుత, స్వప్న, సుషుప్త్య వస్థలకు సాక్షియైనవాడు.
536) మహాశృంగ: – ప్రళయకాల సాగరములోని నావను గొప్పదియైన తన కొమ్మున బంధించి సత్యవ్రతుని ఆయన అనుచరులైన ఋషులను ప్రళయము నుండి రక్షించినవాడు.
537) కృతాంతకృత్ – మృత్యువుని ఖండించినవాడు.
538) మహావరాహ: – మహిమగల వరాహమూర్తి.
539) గోవింద: – గోవులకు ఆనందాన్నిచ్చువాడు. భూమికి ఆధారభూతమైనవాడు.
540) సుషేణ: – శోభనమైన సేన గలవాడు.
541) కనకాంగదీ – సువర్ణమయములైన భుజకీర్తులు కలవాడు.
542) గుహ్య: – హృదయగుహలో దర్శించదగినవాడు.
543) గభీర: – జ్ఞానము, ఐశ్వర్యము, బలము, వీర్యము మొదలగువానిచే గంభీరముగా నుండువాడు.
544) గహన: – సులభముగా గ్రహించుటకు వీలుకానివాడు.
545) గుప్త: – నిగూఢమైన ఉనికి గలవాడు.
546) చక్రగదాధర: – సుదర్శనమను చక్రమును, కౌమోదకీ యను గదను ధరించినవాడు.
547) వేధా: – సృష్టి చేయువాడు.
548) స్వాంగ: – సృష్టి కార్యమును నిర్వహించుటకు అవసరమగు సాధన సామాగ్రి కూడా తానే అయినవాడు.
549) అజిత: – ఎవనికి తలవొగ్గనివాడై జయింపవీలుకానివాడు.
550) కృష్ణ: – నీలమేఘ శ్యాముడు.
551) దృఢ: – చలించని స్వభావము కలవాడు.
552) సంకర్షణోచ్యుత: – విశ్వమంతయు ప్రళయకాలములో కదిలిపోయినను తానూ ఏ విధమైన పరిణామము చెందనివాడు.
553) వరుణ: – తన కిరణములను ఉపసంహరించుకొను సాయంకాల సూర్యుడు.
554) వారుణ: – వరుణుని కుమారులైన వశిష్ఠుడు మరియు అగస్త్యులుగా వ్యక్తమైనవాడు.
555) వృక్ష: – భక్తులకు అనుగ్రహఛాయ నందించువాడు.
556) పుష్కరాక్ష: – ఆకాశమంతయు వ్యాపించినవాడు.
557) మహామనా: – గొప్ప మనస్సు కలవాడు.
558) భగవాన్ – భగమను ఆరు లక్షణములు సమగ్రముగా యున్నవాడు.
559) భగహా – ప్రళయ సమయమున తన విభూతులను పోగొట్టువాడు.
560) ఆనందీ – ఆనందము నొసంగువాడు.
561) వనమాలీ – వైజయంతి అను వనమాలను ధరించినవాడు.
562) హలాయుధ: – నాగలి ఆయుధముగా కలవాడు.
563) ఆదిత్య: – అదితి యొక్క కుమారుడు. వామనుడు.
564) జ్యోతిరాదిత్య: – సూర్యునియందు తేజోరూపమై భాసిల్లువాడు.
565) సహిష్ణు: – ద్వంద్వములను సహించువాడు.
566) గతిసత్తమ: – సర్వులకు గతియై ఉన్నవాడు.
567) సుధన్వా – శార్ఙమను (శారంగ ధనువు) గొప్ప ధనువును ధరించినవాడు.
568) ఖండ పరశు: – శత్రువులను ఖండించునట్టి గొడ్డలిని ధరించినవాడు.
569) దారుణ: – దుష్టులైన వారికి భయమును కలిగించువాడు.
570) ద్రవిణప్రద: – భక్తులకు కావలిసిన సంపదలను ఇచ్చువాడు.
571) దివ: సృక్ – దివిని అంటియున్నవాడు.
572) సర్వదృగ్య్వాస: – సమస్తమైన జ్ఞానములను వ్యాపింపచేయు వ్యాసుడు.
573) వాచస్పతి రయోనిజ: – విద్యలకు పతి, మరియు మాతృగర్భమున జన్మించనివాడు.
574) త్రిసామా – మూడు సామ మంత్రములచే స్తుతించబడువాడు.
575) సామగ: – సామగానము చేయు ఉద్గాత కూడ తానే అయినవాడు.
576) సామ – సామవేదము తానైనవాడు.
577) నిర్వాణమ్ – సమస్త దు:ఖ విలక్షణమైన పరమానంద స్వరూపుడు.
578) భేషజం – భవరోగమును నివారించు దివ్యౌషధము తానైనవాడు.
579) భిషక్ – భవరోగమును నిర్మూలించు వైద్యుడు.
580) సంన్యాసకృత్ – సన్యాస వ్యవస్థను ఏర్పరచినవాడు.
581) శమ: – శాంత స్వరూపమైనవాడు.
582) శాంత: – శాంతి స్వరూపుడు.
583) నిష్ఠా – ప్రళయ కాలమున సర్వజీవులకు లయస్థానమైనవాడు.
584) శాంతి: – శాంతి స్వరూపుడు.
585) పరాయణమ్ – పరమోత్కృష్ట స్థానము.
586) శుభాంగ: – మనోహరమైన రూపము గలవాడు.
587) శాంతిద: – శాంతిని ప్రసాదించువాడు.
588) స్రష్టా – సృష్ట్యారంభమున జీవులందరిని ఉత్పత్తి చేసినవాడు.
589) కుముద: – కు అనగా భూమి, ముద అనగా సంతోషము. భూమి యందు సంతోషించువాడు.
590) కువలేశయ: – భూమిని చుట్టియున్న సముద్రమునందు శయనించువాడు.
591) గోహిత: – భూమికి హితము చేయువాడు.
592) గోపతి: – భూదేవికి భర్తయైనవాడు.
593) గోప్తా – జగత్తును రక్షించువాడు.
594) వృషభాక్ష: – ధర్మదృష్టి కలవాడు.
595) వృషప్రియ: – ధర్మమే ప్రియముగా గలవాడు.
596) అనివర్తీ – ధర్మ మార్గమున ఎన్నడూ వెనుకకు మఱలని వాడు.
597) నివృత్తాత్మా – నియమింపబడిన మనసు గలవాడు.
598) సంక్షేప్తా – జగత్తును ప్రళయకాలమున సూక్షము గావించువాడు.
599) క్షేమకృత్ – క్షేమమును గూర్చువాడు.
600) శివ: – తనను స్మరించు వారలను పవిత్రము చేయువాడు.
601) శ్రీవత్సవక్షా – శ్రీ వత్సమనెడి చిహ్నమును వక్షస్థలమున ధరించినవాడు.
602) శ్రీ వాస: – వక్షస్థలమున లక్ష్మీదేవికి వాసమైనవాడు.
603) శ్రీపతి: – లక్ష్మీదేవికి భర్తయైనవాడు.
604) శ్రీమతాంవరా: – శ్రీమంతులైన వారిలో శ్రేష్ఠుడు.
605) శ్రీ ద: – భక్తులకు సిరిని గ్రహించువాడు.
606) శ్రీ శ: – శ్రీ దేవికి నాథుడైనవాడు.
607) శ్రీనివాస: – ఆధ్యాత్మిక ఐశ్వర్యవంతులైనవారి హృదయముల యందు వసించువాడు.
608) శ్రీ నిధి: – ఐశ్వర్య నిధి.
609) శ్రీ విభావన: – సిరులను పంచువాడు.
610) శ్రీ ధర: – శ్రీదేవిని వక్షస్థలమున ధరించినవాడు.
611) శ్రీ కర: – శుభముల నొసగువాడు.
612) శ్రేయ: – మోక్ష స్వరూపుడు.
613) శ్రీమాన్ – సర్వ విధములైన ఐశ్వర్యములు గలవాడు.
614) లోకత్రయాశ్రయ: – ముల్లోకములకు ఆశ్రయమైనవాడు.
615) స్వక్ష: – చక్కని కన్నులు కలవాడు.
616) స్వంగ: – చక్కని అంగములు కలవాడు.
617) శతానంద: – అసంఖ్యాకమైన ఉపాధుల ద్వారా ఆనందించువాడు.
618) నంది: – పరమానంద స్వరూపుడు.
619) జ్యోతిర్గణేశ్వర: – జ్యోతిర్గణములకు ప్రభువు.
620) విజితాత్మ – మనస్సును జయించువాడు.
621) విధేయాత్మా – సదా భక్తులకు విధేయుడు.
622) సత్కీర్తి: – సత్యమైన యశస్సు గలవాడు.
623) ఛిన్నసంశయ: – సంశయములు లేనివాడు.
624) ఉదీర్ణ: – సర్వ జీవుల కంటెను ఉత్క్రష్టుడు.
625) సర్వతశ్చక్షు: – అంతటను నేత్రములు గలవాడు.
626) అనీశ: – తనకు ప్రభువు గాని, నియామకుడు గాని లేనివాడు.
627) శాశ్వతస్థిర: – శాశ్వతుడు స్థిరుడు.
628) భూశయ: – భూమిపై శయనించువాడు.
629) భూషణ: – తానే ఆభరణము, అలంకారము అయినవాడు.
630) భూతి: – సర్వ ఐశ్వర్యములకు నిలయమైనవాడు.
631) విశోక: – శోకము లేనివాడు.
632) శోకనాశన: – భక్తుల శోకములను నశింపచేయువాడు.
633) అర్చిష్మాన్ – తేజోరూపుడు.
634) అర్చిత: – సమస్త లోకములచే పూజింపబడువాడు.
635) కుంభ: – సర్వము తనయందుండువాడు.
636) విశుద్ధాత్మా – పరిశుద్ధమైన ఆత్మ స్వరూపుడు.
637) విశోధనః – తనను స్మరించు వారి పాపములను నశింపచేయువాడు
638) అనిరుద్ధః – శత్రువులచే అడ్డగింపబడనివాడు.
639) అప్రతిరథ: – తన నెదుర్కొను ప్రతిపక్షము లేని పరాక్రమవంతుడు.
640) ప్రద్యుమ్న: – విశేష ధనము కలవాడు.
641) అమిత విక్రమ: – విశేష పరాక్రమము గలవాడు.
642) కాలనేమినిహా – కాలనేమి యను రాక్షసుని వధించినవాడు.
643) వీర: – వీరత్వము గలవాడు.
644) శౌరి: – శూరుడను వాడి వంశమున పుట్టినవాడు.
645) శూరజనేస్వర: – శూరులలో శ్రేష్ఠుడు.
646) త్రిలోకాత్మా – త్రిలోకములకు ఆత్మయైనవాడు.
647) త్రిలోకేశ: – మూడు లోకములకు ప్రభువు.
648) కేశవ: – పొడవైన కేశములు గలవాడు.
649) కేశిహా: – కేశి యనుడి రాక్షసుని చంపినవాడు.
650) హరి: – అజ్ఞాన జనిత సంసార దు:ఖమును సమూలముగా అంతమొందించువాడు.
651) కామదేవ: – చతుర్విధ పురుషార్థములను కోరువారిచే పూజింపబడువాడు.
652) కామపాల: – భక్తులు తననుండి పొందిన పురుషార్థములను చక్కగా ఉపయోగపడునట్లు చూచువాడు.
653) కామీ – సకల కోరికలు సిద్ధించినవాడు.
654) కాంత: – రమణీయ రూపధారియైన వాడు.
655) కృతాగమ: – శ్రుతి, స్తృతి ఇత్యాది శాస్త్రములు రచించినవాడు.
656) అనిర్దేశ్యవపు: – నిర్దేశించి, నిర్వచించుటకు వీలుకానివాడు.
657) విష్ణు: – భూమ్యాకాశాలను వ్యాపించినవాడు.
658) వీర: – వీ ధాతువుచే సూచించు కర్మలచే నిండియున్నవాడు.
659) అనంత: – సర్వత్రా, సర్వకాలములందు ఉండువాడు.
660) ధనంజయ: – ధనమును జయించినవాడు.
661) బ్రహ్మణ్య: – బ్రహ్మను అభిమానించువాడు.
662) బ్రహ్మకృత్ – తపస్సు మొదలైనవిగా తెలియజేయుబడిన బ్రహ్మకు తానే కర్త అయినవాడు.
663) బ్రహ్మా – బ్రహ్మదేవుని రూపమున తానే సృష్టి చేయువాడు.
664) బ్రహ్మ – బ్రహ్మ అనగా పెద్దదని అర్థము.
665) బ్రహ్మవివర్థన: – తపస్సు మొదలైనవానిని వృద్ధి నొందించువాడు.
666) బ్రహ్మవిత్ – బ్రహ్మమును చక్కగా తెలిసినవాడు.
667) బ్రాహ్మణ: – వేదజ్ఞానమును ప్రబోధము చేయువాడు.
668) బ్రహ్మీ – తపస్యాది బ్రహ్మము తనకు అంగములై భాసించువాడు.
669) బ్రహ్మజ్ఞ: – వేదములే తన స్వరూపమని తెలిసికొనిన వాడు.
670) బ్రాహ్మణప్రియ: – బ్రహ్మజ్ఞానులైన వారిని ప్రేమించువాడు.
671) మహాక్రమ: – గొప్ప పధ్ధతి గలవాడు.
672) మహాకర్మా – గొప్ప కర్మను ఆచరించువాడు.
673) మహాతేజా: – గొప్ప తేజస్సు గలవాడు.
674) మహోరగ: – గొప్ప సర్ప స్వరూపుడు.
675) మహాక్రతు: – గొప్ప యజ్ఞ స్వరూపుడు.
676) మహాయజ్వా – విశ్వ శ్రేయమునకై అనేక యజ్ఞములు నిర్వహించినవాడు.
677) మహాయజ్ఞ: – గొప్ప యజ్ఞ స్వరూపుడు.
678) మహాహవి: – యజ్ఞమునందలి హోమసాధనములు, హోమద్రవ్యములు అన్నిటి స్వరూపుడు.
679) స్తవ్య: – సర్వులచే స్తుతించబడువాడు.
680) స్తవప్రియ: – స్తోత్రములయందు ప్రీతి కలవాడు.
681) స్తోత్రం – స్తోత్రము కూడా తానే అయినవాడు.
682) స్తుతి: – స్తవనక్రియ కూడా తానే అయినవాడు.
683) స్తోతా – స్తుతించు ప్రాణి కూడా తానే అయినవాడు.
684) రణప్రియ: – యుద్ధమునందు ప్రీతి కలవాడు.
685) పూర్ణ: – సర్వము తనయందే గలవాడు.
686) పూరయితా – తన నాశ్రయించిన భక్తులను శుభములతో నింపువాడు.
687) పుణ్య: – పుణ్య స్వరూపుడు.
688) పుణ్యకీర్తి: – పవిత్రమైన కీర్తి గలవాడు.
689) అనామయ: – ఏవిధమైన భౌతిక, మానసిక వ్యాధులు దరిచేరనివాడు.
690) మనోజవ: – మనసు వలె అమిత వేగము కలవాడు.
691) తీర్థకర: – సకల విద్యలను రచించినవాడు.
692) వసురేతా: – బంగారము వంటి వీర్యము గలవాడు.
693) వసుప్రద: – ధనమును ఇచ్చువాడు.
694) వసుప్రద: – మోక్షప్రదాత
695) వాసుదేవ: – వాసుదేవునకు కుమారుడు.
696) వసు: – సర్వులకు శరణ్యమైనవాడు.
697) వసుమనా: – సర్వత్ర సమమగు మనస్సు గలవాడు.
698) హవి: – తానే హవిస్వరూపుడైనవాడు.
699) సద్గతి: – సజ్జనులకు పరమగతియైన వాడు.
700) సత్కృతి: – జగత్కళ్యాణమైన ఉత్తమ కార్యము.
701) సత్తా – సజాతీయ విజాతీయ స్వగత భేదరహితమైన అనుభవ స్వరూపము.
702) సద్భూతి: – పరమోత్కృష్టమైన మేధా స్వరూపుడు.
703) సత్పరాయణ: – సజ్జనులకు పరమగతి అయినవాడు.
704) శూరసేన: – శూరత్వము గల సైనికులు గలవాడు.
705) యదుశ్రేష్ఠ: – యాదవులలో గొప్పవాడు.
706) సన్నివాస: – సజ్జనులకు నిలయమైనవాడు.
707) సుయామున: – యమునా తీర వాసులగు గోపకులచే పరివేష్ఠింప బడినవాడు.
708) భూతవాస: – సర్వ భూతములకు నిలయమైనవాడు.
709) వాసుదేవ: – తన మాయాశక్తిచే సర్వము ఆవరించియున్నవాడు. వసుదేవుని కుమారుడు.
710) సర్వాసు నిలయ: – సమస్త జీవులకు, ప్రాణులకు నిలయమైనవాడు.
711) అనల: – అపరిమిత శక్తి, సంపద గలవాడు.
712) దర్పహా – దుష్టచిత్తుల గర్వమణుచు వాడు.
713) దర్పద: – ధర్మమార్గమున చరించువారికి దర్పము నొసంగువాడు.
714) దృప్త: – సదా ఆత్మానందామృత రసపాన చిత్తుడు.
715) దుర్థర: – ధ్యానించుటకు, బంధించుటకు సులభసాధ్యము కానివాడు.
716) అపరాజిత: – అపజయము పొందనివాడు.
717) విశ్వమూర్తి: – విశ్వమే తన మూర్తిగా గలవాడు.
718) మహామూర్తి: – గొప్ప మూర్తి గలవాడు.
719) దీప్తమూర్తి: – సంపూర్ణ జ్ఞానముతో ప్రకాశించువాడు.
720) అమూర్తివాన్ – కర్మాధీనమైన దేహమే లేనివాడు.
721) అనేకమూర్తి: – అనేక మూర్తులు ధరించినవాడు.
722) అవ్యక్త: – అగోచరుడు.
723) శతమూర్తి: – అనేక మూర్తులు ధరించినవాడు.
724) శతానన: – అనంత ముఖములు గలవాడు.
725) ఏక: – ఒక్కడే అయినవాడు.
726) నైక: – అనేక రూపములు గలవాడు.
727) సవ: – సోమయాగ రూపమున ఉండువాడు. ఏకముగా, అనేకముగా తానే యుండుటచేత తాను పూర్ణరూపుడు.
728) క: – సుఖ స్వరూపుడు.
729) కిమ్ – అతడెవరు? అని విచారణ చేయదగినవాడు.
730) యత్ – దేనినుండి సర్వభూతములు ఆవిర్భవించుచున్నవో ఆ బ్రహ్మము.
731) తత్ – ఏది అయితే వ్యాపించిఉన్నదో అది అయినవాడు.
732) పదం-అనుత్తమం – ముముక్షువులు కోరు ఉత్తమస్థితి తాను అయినవాడు.
733) లోకబంధు: – లోకమునకు బంధువైనవాడు.
734) లోకనాధ: – లోకములకు ప్రభువు
735) మాధవ: – మౌన, ధ్యాన, యోగాదుల వలన గ్రహించుటకు శక్యమైనవాడు.
736) భక్తవత్సల: – భక్తుల యందు వాత్సల్యము గలవాడు.
737) సువర్ణవర్ణ: – బంగారు వంటి వర్ణము గలవాడు.
738) హేమాంగ: – బంగారు వన్నెగల అవయువములు గలవాడు.
739) వరంగ: – గొప్పవైన అవయువములు గలవాడు.
740) చందనాంగదీ – ఆహ్లాదకరమైన చందనముతోను కేయూరములతోను అలంకృతమైనవాడు.
741) వీరహా – వీరులను వధించినవాడు.
742) విషమ: – సాటిలేనివాడు.
743) శూన్య: – శూన్యము తానైనవాడు.
744) ఘృతాశీ: – సమస్త కోరికలనుండి విడువడినవాడు.
745) అచల: – కదలిక లేనివాడు.
746) చల: – కదులువాడు.
747) అమానీ – నిగర్వి, నిరహంకారుడు.
748) మానద: – భక్తులకు గౌరవము ఇచ్చువాడు.
749) మాన్య: – పూజింపదగిన వాడైన భగవానుడు.
750) లోకస్వామీ – పదునాలుగు భువనములకు ప్రభువు.
751) త్రిలోకథృక్ – ముల్లోకములకు ఆధారమైన భగవానుడు.
752) సుమేధా: – చక్కని ప్రజ్ఞ గలవాడు.
753) మేధజ: – యజ్ఞము నుండి ఆవిర్భవించినవాడు.
754) ధన్య: – కృతార్థుడైనట్టివాడు.
755) సత్యమేధ: – సత్య జ్ఞానము కలవాడు.
756) ధరాధర: – భూమిని ధరించి యున్నవాడు.
757) తేజోవృష: – సూర్యతేజముతో నీటిని వర్షించువాడు.
758) ద్యుతిధర: – కాంతివంతమైన శరీరమును ధరించినవాడు.
759) సర్వ శస్త్ర భృతాంవర: – శస్త్రములను ధరించినవారిలో శ్రేష్ఠుడైనవాడు.
760) ప్రగ్రహ: – ఇంద్రియములనెడి అశ్వములను తన అనుగ్రహము అనెడి పగ్గముతో కట్టివేయువాడు.
761) నిగ్రహ: – సమస్తమును నిగ్రహించువాడు.
762) వ్యగ్ర: – భక్తులను తృప్తి పరుచుటలో సదా నిమగ్నమై ఉండువాడు.
763) నైకశృంగ: – అనేక కొమ్ములు గలవాడు, భగవానుడు.
764) గదాగ్రజ: – గదుడను వానికి అన్న.
765) చతుర్మూర్తి: – నాలుగు రూపములు గలవాడు.
766) చతుర్బాహు: – నాలుగు బాహువులు గలవాడు.
767) చతుర్వ్యూహ: – శరీర, వేద, ఛందో మహద్రూపుడైన పురుషుడు. ఈ నలుగురు పురుషులు వ్యూహములుగా కలవాడు.
768) చతుర్గతి: – నాలుగు విధములైన వారికి ఆశ్రయ స్థానము.
769) చతురాత్మా – చతురమనగా సామర్ధ్యము.
770) చతుర్భావ: – చతుర్విద పురుషార్థములకు మూలమైనవాడు.
771) చతుర్వేదవిత్ – నాలుగు వేదములను తెలిసినవాడు.
772) ఏకపాత్ – జగత్తంతయు ఒక పాదముగా గలవాడు.
773) సమావర్త: – సంసార చక్రమును సమర్థతతో త్రిప్పువాడు.
774) అనివృత్తాత్మా – అంతయు తానైయున్నందున దేనినుండియు విడివడినవాడు.
775) దుర్జయ: – జయింప శక్యము గానివాడు.
776) దురతిక్రమ: – అతిక్రమింపరాని విధమును సాసించువాడు.
777) దుర్లభ: – తేలికగా లభించనివాడు.
778) దుర్గమ: – మిక్కిలి కష్టముతో మాత్రమే పొందబడినవాడు.
779) దుర్గ: – సులభముగా లభించనివాడు.
780) దురావాస: – యోగులకు కూడా మనస్సున నిలుపుకొనుటకు కష్టతరమైనవాడు.
781) దురారిహా: – దుర్మార్గులను వధించువాడు.
782) శుభాంగ: – దివ్యములైన, సుందరములైన అవయువములు గలవాడు.
783) లోకసారంగ: – లోకములోని సారమును గ్రహించువాడు.
784) సుతంతు: – జగద్రూపమున అందమైన తంతువువలె విస్తరించినవాడు.
785) తంతువర్థన: – వృద్ధి పరచువాడు, నాశనము చేయువాడు.
786) ఇంద్రకర్మా – ఇంద్రుని కర్మవంటి శుభప్రధమైన కర్మ నాచరించువాడు.
787) మహాకర్మా – గొప్ప కార్యములు చేయువాడు.
788) కృతకర్మా – ఆచరించదగిన కార్యములన్నియు ఆచరించినవాడు.
789) కృతాగమ: – వేదముల నందించువాడు.
790) ఉద్భవ: – ఉత్క్రష్టమైన జన్మ గలవాడు.
791) సుందర: – మిక్కిలి సౌందర్యవంతుడు.
792) సుంద: – కరుణా స్వరూపుడు.
793) రత్నగర్భ: – రత్నమువలె సుందరమైన నాభి గలవాడు.
794) సులోచన: – అందమైన నేత్రములు కలిగిన భగవానుడు.
795) అర్క: – శ్రేష్టులైన బ్రహ్మాదుల చేతను అర్చించబడువాడు.
796) వాజసన: – అర్థించు వారలకు ఆహారము నొసంగువాడని భావము.
797) శృంగీ – శృంగము గలవాడు.
798) జయంత: – సర్వ విధములైన విజయములకు ఆధారభూతుడు.
799) సర్వవిజ్జయీ – సర్వవిద్ అనగా సర్వము తెలిసినవాడు.
800) సువర్ణబిందు: – బంగారము వంటి అవయువములు గలవాడు.
801) అక్షోభ్య: – క్షోభ తెలియనివాడు.
802) సర్వవాగీశ్వరేశ్వర: – వాక్పతులైన బ్రహ్మాదులకు కూడ ప్రభువైన భగవానుడు.
803) మహాహ్రద: – గొప్ప జలాశయము.
804) మహాగర్త : – అగాధమైన లోయ వంటివాడు.
805) మహాభూత: – పంచభూతములకు అతీతమైనవాడు.
806) మహానిధి: – సమస్త భూతములు తనయందు ఉన్నవాడు.
807) కుముద: – కు అనగా భూమి . అట్టి భూమి యొక్క భారమును తొలగించి మోదమును కూర్చువాడు.
808) కుందర: – భూమిని చీల్చుకుపోయినవాడు.
809) కుంద: – భూమిని దానమిచ్చినవాడు.
810) పర్జన్య: – మేఘము వర్షించి భూమిని చల్లబరుచునట్లు జీవుల తాపత్రయములను తొలగించి,వారి మనస్సులను శాంతింపచేయువాడు భగవానుడు.
811) పావన: – పవిత్రీకరించువాడు.
812) అనిల: – ప్రేరణ చేయువాడు, సదా జాగరూకుడు.
813) అమృతాశ: – అమృతము నొసంగువాడు.
814) అమృతవపు: – అమృతస్వరూపుడు శాశ్వతుడు.
815) సర్వజ్ఞ: – సర్వము తెలిసినవాడు.
816) సర్వతోముఖ: – ఏకకాలమున సర్వమును వీక్షించగలవాడు.
817) సులభ: – భక్తితో తనను స్మరించువారికి సులభముగా లభ్యమగువాడు.
818) సువ్రత: – మంచి వ్రతము గలవాడు.
819) సిద్ధ: – సత్వస్వరూపుడై, పూర్ణరూపుడై భగవానుడు సిద్ధ: అని తెలియబడువాడు.
820) శత్రుజిత్ – శత్రువులను జయించువాడు.
821) శత్రుతాపన: – దేవతల విరోదులైన వారిని,సజ్జనులకు విరోధులైన వారిని తపింప చేయువాడు.
822) న్యగ్రోధ: – సర్వ భూతములను తన మాయచే ఆవరించి ఉన్నవాడు.
823) ఉదుంబర: – అన్నముచేత విశ్వమును పోషించువాడు.
824) అశ్వత్ధ: – అశాశ్వతమైన సంసార వృక్ష స్వరూపుడు.
825) చాణూరాంధ్ర నిషూదన: – చాణూరుడను మల్లయోధుని వధించినవాడు.
826) సహస్రార్చి: – అనంతకిరణములు కలవాడు.
827) సప్తజిహ్వ: – ఏడు నాలుకలుగల అగ్నిస్వరూపుడు.
828) సప్తైథా: – ఏడు దీప్తులు కలవాడు.
829) సప్తవాహన: -ఏడు గుఱ్ఱములు వాహనములుగా కలవాడు.
830) అమూర్తి: – రూపము లేనివాడు.
831) అనఘ: – పాపరహితుడు.
832) అచింత్య: – చింతించుటకు వీలుకానివాడు.
833) భయకృత్ – దుర్జనులకు భీతిని కలిగించువాడు.
834) భయనాశన: – భయమును నశింపచేయువాడు.
835) అణు: – సూక్షాతి సూక్షమైనవాడు.
836) బృహుత్ – మిక్కిలి పెద్దది అయిన బ్రహ్మము స్వరూపము.
837) కృశ: – సన్ననివాడై, అస్థూలమైనవాడు.
838) స్థూల: – స్థూల స్వరూపము కలిగియున్నవాడు.
839) గుణభృత్ – సత్వరజోస్తమో గుణములకు ఆధారమైనవాడు.
840) నిర్గుణ: – గుణములు తనలో లేనివాడు.
841) మహాన్ – దేశకాలాదుల నధిగమించి యున్నవాడు.
842) అధృత: – సర్వము తానే ధరించియుండి, తనను ధరించునది మరియొకటి లేనివాడు.
843) స్వధృత: – తనకు తానే ఆధారమైనవాడైన భగవానుడు.
844) స్వాస్య: – విశ్వశ్రేయమునకై వేదములను వెలువరించినవాడు.
845) ప్రాగ్వంశ: – ప్రాచీనమైన వంశము కలవాడు.
846) వంశవర్థన: – తన వంశమును వృద్ధినొందించువాడు.
847) భారభృత్ – భారమును మోయువాడు.
848) కథిత: – వేదములచేత సర్వోత్తముడుగా కీర్తించబడినవాడు.
849) యోగీ – ఆత్మజ్ఞానము నందే సదా ఓలలాడు వాడు.
850) యోగీశ: – యోగులకు ప్రభువు.
851) సర్వ కామద: – సకల కోరికలను తీర్చువాడు.
852) ఆశ్రమ: – జీవులకు విశ్రాంతి స్థానమైనవాడు.
853) శ్రమణ: – భక్తిహీనులను, వివేకరహితులను శ్రమ పెట్టువాడు.
854) క్షామ: – సర్వ జీవులను క్షీణింపజేయువాడు.
855) సుపర్ణ: – రమణీయ పత్రములు కలిగిన వృక్షము తానైనవాడు.
856) వాయువాహన: – వాయు చలనమునకు కారణభూతుడైనవాడు.
857) ధనుర్ధర: – ధనస్సును ధరించినవాడు.
858) ధనుర్వేద: – ధనుర్వేదము తెలిసినవాడు.
859) దండ: – దండించువాడు.
860) దమయితా – శిక్షించువాడు.
861) దమ: – శిక్షానుభవము ద్వారా ఏర్పడు పవిత్రత తానైనవాడు.
862) అపరాజిత: – పరాజయము తెలియనివాడు.
863) సర్వసహ: – సమస్త శత్రువులను సహించువాడు.
864) నియంతా – అందరినీ తమతమ కార్యములందు నియమించువాడు.
865) అనియమ: – నియమము లేనివాడు.
866) ఆయమ: – మృత్యుభీతి లేనివాడు.
867) సత్త్వావాన్ – సత్త్వము గలవాడు.
868) సాత్త్విక: – సత్త్వగుణ ప్రధానుడైనవాడు.
869) సత్య: – సత్పురుషుల విషయములో మంచిగా ప్రవర్తించువాడు.
870) సత్యధర్మ పరాయణ: – సత్య విషయమునందును, ధర్మ విషయమునందును దీక్షాపరుడైనవాడు.
871) అభిప్రాయ: – అభిలషించు వారిచేత అభిప్రాయపడువాడు.
872) ప్రియార్హ: – భక్తుల ప్రేమకు పాత్రుడైనవాడు.
873) అర్హ: – అర్పింపబడుటకు అర్హుడైనవాడు.
874) ప్రియకృత్ – తన నాశ్రయించినవారికి ప్రియము నొసగూర్చువాడు.
875) ప్రీతివర్ధన: – భక్తులలో భవవంతునిపై ప్రీతిని వృద్ధి చేయువాడు.
876) విహాయన గతి: – ఆకాశము ఆశ్రయముగ గలదియైన విష్ణుపదము తానైనవాడు.
877) జ్యోతి: – తన ప్రకాశము చేత సర్వమును ప్రకాశింపచేయువాడు.
878) సురుచి: – అందమైన ప్రకాశము గలవాడు.
879) హుతభుక్ – యజ్ఞములందు ఆవాహన చేయబడిన దేవతల రూపమున హవిస్సులను స్వీకరించువాడు.
880) విభు: – సర్వ లోకములకు ప్రభువైనవాడు.
881) రవి: – తన విభూతియైన సూర్యుని ద్వారా భూమినుండి సర్వరసములను గ్రహించువాడు.
882) విలోచన: – వివిధ రూపముల ద్వారా ప్రకాశించువాడు.
883) సూర్య: – ప్రాణులకు ప్రాణశక్తిని ప్రసాదించువాడు.
884) సవితా: – సమస్త జగత్తును ఉత్పన్నము చేయువాడు.
885) రవిలోచన: – సూర్యుడు నేత్రములుగా కలవాడు.
886) అనంత: – అంతము లేనివాడు.
887) హుతభుక్ – హోమద్రవ్యము నారిగించువాడు.
888) భోక్తా – భోగ్యవస్తువైన ప్రకృతిని అనుభవించువాడు.
889) సుఖద: – భక్తులకు ఆత్మసుఖము నొసంగువాడు.
890) నైకజ: – అనేక రూపములలో అవతరించువాడు.
891) అగ్రజ: – సృష్ట్యారంభమునకు ముందే ఆవిర్భవించినవాడు.
892) అనిర్వణ్ణ: – నిరాశ నెరుగనివాడు.
893) సదామర్షీ – సజ్జనుల దోషములను క్షమించువాడు.
894) లోకాధిష్టానం – ప్రపంచమంతటికి ఆధారభూతుడు.
895) అధ్బుత: – ఆశ్చర్య స్వరూపుడు.
896) సనాత్ – ఆది లేనివాడు.
897) సనాతన సమ: – సృష్టికర్త యైన బ్రహ్మకు పూర్వము కూడా యున్నవాడు.
898) కపిల: – ఋషులలో కపిలుడు తానైనవాడు.
899) కపి: – సూర్యరూపుడు.
900) అవ్యయ: – ప్రళయకాలము నందు సమస్తము తనలో లీనమగుటకు విశ్రామ స్థానమైనవాడు.
901) స్వస్తిద: – సర్వశ్రేయములను చేకూర్చువాడు.
902) స్వస్తికృత్ – శుభమును కూర్చువాడు.
903) స్వస్తి – సర్వ మంగళ స్వరూపుడు.
904) స్వస్తిభుక్ – శుభమును అనుభవించువాడు.
905) స్వస్తిదక్షిణ: – స్మరణ మాత్రముననే సర్వ శుభములు సమకూర్చువాడు.
906) అరౌద్ర: – రౌద్రము లేనివాడు.
907) కుండలీ – మకర కుండలములు ధరించినవాడు.
908) చక్రీ – సుదర్శనమను చక్రమును ధరించినవాడు.
909) విక్రమీ – గొప్ప శూరుడైన భగవానుడు.
910) ఊర్జిత శాసన: – ఉల్లంఘించుటకు వీలులేని శాసనములు కలవాడు.
911) శబ్దాతిగ: – వాక్కుకు అందనివాడు.
912) శబ్దసహ: – సమస్త వేదములు తెలియబడినవాడు.
913) శిశిర: – శిశిర ఋతువువలె చల్లబరుచువాడు.
914) శర్వరీకర: – రాత్రిని కలుగజేయువాడు.
915) అక్రూర: – క్రూరత్వము లేనివాడు.
916) పేశల: – మనోవాక్కాయ కర్మలచే రమణీయముగ నుండువాడై పేశల: అని స్తుతించబడును.
917) దక్ష: – సమర్థుడైనవాడు.
918) దక్షిణ: – భక్తులను ఔదార్యముతో బ్రోచువాడు.
919) క్షమిణాం వర: – సహనశీలు లైన వారిలందరిలో శ్రేష్ఠుడు.
920) విద్వత్తమ: – సర్వజ్ఞత్తము కలిగియుండి, అందరిలో ఉత్తమమైనవాడు.
921) వీతభయ: – భయము లేనివాడు.
922) పుణ్యశ్రవణ కీర్తన: – తనను గూర్చి శ్రవణము గాని, కీర్తన గాని పుణ్యము కలుగజేయును.
923) ఉత్తారణ: – సంసార సముద్రమును దాటించువాడు.
924) దుష్కృతిహా – సాధకులలో యున్న చెడువాసనలను అంతరింప చేయువాడు.
925) ప్రాణ: – ప్రాణులకు పవిత్రతను చేకూర్చు పుణ్య స్వరూపుడు.
926) దుస్వప్న నాశన: – చెడు స్వప్నములను నాశనము చేయువాడు.
927) వీరహా – భక్తులు మనస్సులు వివిధ మార్గములలో ప్రయాణించకుండ క్రమము చేయువాడు.
928) రక్షణ: – రక్షించువాడైనందున భగవానుడు రక్షణ: అని స్తవనీయుడయ్యెను.
929) సంత: – పవిత్ర స్వరూపుడు.
930) జీవన: – సర్వ జీవులయందు ప్రాణశక్తి తానైనవాడు.
931) పర్యవస్థిత: – అన్నివైపుల అందరిలో వ్యాపించి యున్నవాడు.
932) అనంతరూప: – అనంతమైన రూపములు గలవాడు.
933) అనంత శ్రీ: – అంతము లేని శక్తివంతుడైనవాడు.
934) జితమన్యు: – క్రోధము ఎఱగని వాడు.
935) భయాపహ: – భయమును పోగొట్టువాడు.
936) చతురశ్ర: – జీవులకు కర్మఫలములను న్యాయముగా పంచువాడు.
937) గభీరాత్మా – గ్రహింప శక్యము గాని స్వరూపము గలవాడు.
938) విదిశ: – అధికారులైన వారికి ఫలము ననుగ్రహించుటలో ప్రత్యేకత కలిగియున్నవాడు.
939) వ్యాదిశ: – వారి వారి అర్హతలను గమనించి బ్రహ్మాదులను సైతము నియమించి, ఆజ్ఞాపించువాడు.
940) దిశ: – వేదముద్వారా మానవుల కర్మఫలములను తెలియజేయువాడు.
941) అనాది: – ఆదిలేనివాడు.
942) భూర్భువ: – సర్వభూతములకు ఆధారమైన భూమికి కూడా భూ: ఆధారమైనవాడు.
943) లక్ష్మీ: – లక్ష్మీ స్వరూపుడు.
944) సువీర: – అనేక విధములైన సుందర పోకడలు గలవాడు.
945) రుచిరాంగద: – మంగళమైన బాహువులు గలవాడు.
946) జనన: – సర్వ ప్రాణులను సృజించినవాడు.
947) జన జన్మాది: – జన్మించు ప్రాణుల జన్మకు ఆధారమైనవాడు.
948) భీమ: – అధర్మపరుల హృదయములో భీతిని కలిగించు భయరూపుడు.
949) భీమ పరాక్రమ: – విరోధులకు భయంకరమై గోచరించువాడు.
950) ఆధార నిలయ: – సృష్టికి ఆధారమైన పృధ్వి, జలము, తేజము, వాయువు, ఆకాశము అను పంచ మహాభూతములకు ఆధారమైనవాడు.
951) అధాతా – తానే ఆధారమైనవాడు.
952) పుష్టహాస: – మొగ్గ పువ్వుగా వికసించునట్లు ప్రపంచరూపమున వికసించువాడు.
953) ప్రజాగర: – సదా మేల్కొనియుండువాడు.
954) ఊర్ధ్వగ: – సర్వుల కన్నా పైనుండువాడు.
955) సత్పధాచార: – సత్పురుషుల మార్గములో చరించువాడు.
956) ప్రాణద: – ప్రాణ ప్రదాత యైనవాడు.
957) ప్రణవ: – ప్రణవ స్వరూపుడైనవాడు.
958) పణ: – సర్వ కార్యములను నిర్వహించువాడు.
959) ప్రమాణ: – స్వయముగానే జ్ఞానస్వరూపుడై యున్నవాడు.
960) ప్రాణ నిలయ: – సమస్త జీవుల అంతిమ విరామ స్థానమైనవాడు.
961) ప్రాణభృత్ – ప్రాణములను పోషించువాడు.
962) ప్రాణజీవన: – ప్రాణ వాయువుల ద్వారా ప్రాణులను జీవింపజేయువాడు.
963) తత్త్వం – సత్యస్వరూపమైనందున భగవానుడు తత్త్వం అని తెలియబడిన వాడు.
964) తత్త్వవిత్ – సత్యవిదుడైన భగవానుడు తత్త్వవిత్ అని స్తుతించబడువాడు.
965) ఏకాత్మా – ఏకమై, అద్వితీయమైన పరమాత్మ
966) జన్మమృత్యు జరాతిగ: – పుట్టుట, ఉండుట, పెరుగుట, మార్పుచెందుట, కృశించుట నశించుట వంటి వికారములకు లోనుగానివాడు.
967) భూర్భువ: స్వస్తరు: – భూ: భువ: స్వ: అను వ్యాహృతి రూపములు 3 గలవాడు.
968) తార: – సంసార సాగరమును దాటించువాడు.
969) సవితా – తండ్రి వంటివాడైన భగవానుడు.
970) ప్రపితామహః – బ్రహ్మదేవునికి కూడా తండ్రియైనవాడు.
971) యజ్ఞ: – యజ్ఞ స్వరూపుడు.
972) యజ్ఞపతి: – యజ్ఞము నందు అధిష్టాన దేవత తానైన భగవానుడు.
973) యజ్వా – యజ్ఞము నందు యజమాని.
974) యజ్ఞాంగ: – యజ్ఞము లోని అంగములన్నియు తానే అయినవాడు.
975) యజ్ఞవాహన: – ఫలహేతువులైన యజ్ఞములు వాహనములుగా కలవాడు.
976) యజ్ఞభృత్ – యజ్ఞములను సంరక్షించువాడు.
977) యజ్ఞకృత్ – యజ్ఞములను నిర్వహించువాడు.
978) యజ్ఞీ – యజ్ఞములందు ప్రధానముగా ఆరాధించుబడువాడు.
979) యజ్ఞభుక్ – యజ్ఞఫలమును అనుభవించువాడు.
980) యజ్ఞసాధన: – తనను పొందుటకు యజ్ఞములు సాధనములుగా గలవాడు.
981) యజ్ఞాంతకృత్ – యజ్ఞఫలము నిచ్చువాడు.
982) యజ్ఞగుహ్యమ్ – గోప్యమైన యజ్ఞము తానైనవాడు.
983) అన్నం – ఆహారము తానైనవాడు.
984) అన్నాద: – అన్నము భక్షించువాడు.
985) ఆత్మయోని: – తన ఆవిర్భావమునకు తానే కారణమైనవాడు.
986) స్వయంజాత: – మరొకరి ప్రమేయము లేకనే తనకు తానుగ ఆవిర్భవించువాడు.
987) వైఖాన: – ప్రాపంచిక దు:ఖమును నివారించువాడు.
988) సామగాయన: – సామగానము చేయువాడు.
989) దేవకీనందన: – దేవకీ పుత్రుడైన శ్రీ కృష్ణుడు.
990) స్రష్టా – సృష్టికర్త
991) క్షితీశ: – భూమికి నాధుడైనవాడు.
992) పాపనాశన: – పాపములను నశింపజేయువాడు.
993) శంఖభృత్ – పాంచజన్యమను శంఖమును ధరించినవాడు.
994) నందకీ – నందకమను ఖడ్గమును ధరించినవాడు.
995) చక్రీ – సుదర్శనమును చక్రమును ధరించినవాడు.
996) శారంగ ధన్వా – శారంగము అనెడి ధనుస్సు కలవాడు.
997) గదాధర: – కౌమోదకి యనెడి గదను ధరించినవాడు.
998) రథాంగపాణి: – చక్రము చేతియందు గలవాడు.
999) అక్షోభ్య: – కలవరము లేనివాడు.
1000) సర్వ ప్రహరణాయుధ: – సర్వవిధ ఆయుధములు కలవాడు.
వేయి నామములు
విష్ణు సహస్రనామ స్తోత్రము

Advertisements

Make any Suggitions

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s